رابرت اسکوتلارو

رابرت اسکوتلارو پیش از آن‌که کارش به نوشتن داستان‌های فوق کوتاه و برق‌آسا بکشد، کارهای جورواجوری را تجربه کرد؛ از کارگری و پرچ‌کاری و طراحی تبلیغات گرفته تا خدمت در ویتنام در نقش پزشک‌یار امداد. بعد از بازگشت از جنگ سر از گرینویچ ویلیج درآورد؛ جایی که روی صحنه کنار شعرخوانی اَلن گینزبرگ بونگو می‌زد و شب‌ها در کلوپ‌های جاز می‌چرخید. اوایل دهه‌ی هفتاد راهی سَن فرانسیسکو شد و آن‌جا هم با کارتونیست‌های سرشناس کمیک‌های زیرزمینی، از جمله رابرت کرام و آرت اشپیگلمن، دَمخور شد. اسکوتلارو سال‌هاست در کالیفرنیا زندگی می‌کند و داستان‌هایش هم درست مثل گذشته‌اش جمع‌وجور، بی‌حاشیه و پُر از طنز گزنده و موقعیت‌های نامنتظرند.