دانِلد بارتلمی
در خانهی پدری معمار در هیوستِن بزرگ شد و پیش از آنکه سر از محافل ادبی نیویورک دربیاورد، مدتی خبرنگار بود و موزهی هنرهای معاصر این شهر را اداره میکرد. دانِلد بارتلمی هرگز دانشگاه را تمام نکرد، اما سالها بعد به همین شهر برگشت و از پایهگذاران دورهی نویسندگی خلاق دانشگاه آن شد.
بیش از صد داستان کوتاهش در مجلهی نیویورکر چاپ شد و خیلی زود قواعد جاافتادهی داستاننویسی آمریکا را به هم ریخت. بارتلمی بهجای قصهگویی سرراست، از تکهپارهها، فهرستهای غریب و حتی کلاژ تصویرهای قرن نوزدهمی داستان میساخت؛ متنهایی بازیگوش و در عین حال تلخ که با لحنی خون سرد، کلیشههای زبان و فرهنگ روزمره را زیر سؤال میبردند.