سَم شپرد
نوجوانیاش را در مزرعهی پرورش آووکادو و گوسفند در جنوب کالیفرنیا گذراند، در اصطبل اسبها کار کرد و قرار بود دامپزشک شود، اما وقتی گروه تئاتر سیاری به شهرشان آمد، دانشگاه را رها کرد و با آنها راه افتاد. سَم شپرد سر از نیویورک درآورد، در کلوپی در گرینویچ ویلیج گارسونی کرد، در یک گروه موسیقی درامز زد و خیلی زود نوشتن برای تئاترهای مستقل را شروع کرد.
او نزدیک به شصت نمایشنامه نوشت، جایزهی پولیتزر را برد و در کنار تئاتر، هم فیلمنامه نوشت و هم بهعنوان بازیگر نامزد اسکار شد، اما خودش همیشه تأکید داشت پیش از هر چیز نویسنده است. در نمایشنامهها و داستانهای کوتاهش بیشتر سراغ خانوادههای ازهمگسیخته، رابطهی پُرتنش پدران و پسران و آدمهای بیریشهای میرود که در حاشیهی غرب آمریکا ماندهاند.